Warrant
- warrant jest uproszczoną opcją. Posiadacz warrantu ma prawo do uzyskania, zaś wystawca warrantu obowiązek do realizacji zobowiązania, w określonym terminie i na określonych warunkach, wyznaczanych w odniesieniu do z góry ustalonej ceny umownej instrumentu, na którym został oparty warrant (tzw. aktyw bazowy).
Od opcji warrant odróżnia się tym, że jego emitentem (wystawcą) jest jedna określona osoba prawna (czyli inwestor nie może zajmować pozycji krótkiej), a liczba emitowanych sztuk jest ściśle określona. Posiadacz warrantu może wykonać warrant, tj. otrzymać świadczenie (co skutkuje umorzeniem warrantu). Wysokość zobowiązania (świadczenia) pieniężnego stanowi iloczyn liczby sztuk aktywu bazowego, na którą warrant został wystawiony i różnicy pomiędzy bieżącą i umowną ceną aktywu bazowego. W przypadku gdy aktywem bazowym jest indeks akcji przez liczbę sztuk aktywu bazowego, na którą warrant został wystawiony, rozumie się współczynnik służący do wyrażania wartości tego indeksu w pieniądzu. Warranty określa się jako zbywalne prawa do:
? ? nabycia od emitenta (warrant kupna) lub zbycia emitentowi (warrant sprzedaży) w określonym terminie instrumentu bazowego po cenie wykonania, lub
? ? żądania zapłaty w określonym terminie kwoty proporcjonalnej do różnicy pomiędzy ceną instrumentu bazowego i ceną wykonania warrantu, lub
? ? objęcia akcji przyszłych emisji emitenta po cenie wykonania (warrant subskrypcyjny).
Wyróżnia się dwa rodzaje warrantów (podobnie jak opcji):
? ? “kupna” (”call”) - dającego nabywcy prawo odpowiednio do kupna aktywu bazowego po cenie umownej lub świadczenia pieniężnego, gdy cena bieżąca tego aktywu jest wyższa od umownej,
? ? “sprzedaży” (”put”) - dającego nabywcy prawo odpowiednio do sprzedaży aktywu bazowego po cenie umownej lub świadczenia pieniężnego, gdy cena bieżąca tego aktywu jest niższa od umownej.
Ze względu na terminy wykonania rozróżnia się warranty typu:
? ? amerykańskiego - dające nabywcy prawo uzyskania od wystawcy wypłaty świadczenia w całym okresie notowania warrantu,
? ? europejskiego - dające nabywcy prawo uzyskania wypłaty świadczenia jedynie w dacie zakończenia okresu notowania warrantu (dacie wygaśnięcia),
? ? typu atlantyckiego (bermudzkiego) ? dające nabywcy prawo uzyskania wypłaty świadczenia w określonych przez wystawcę terminach.
Warranty umożliwiają zyski zarówno przy wzroście (warranty kupna), jak i spadku (warranty sprzedaży) ceny aktywu bazowego, stanowiąc atrakcyjny instrument zarówno spekulacji, jak zabezpieczenia wartości posiadanych aktywów.
Inwestor płaci jedynie cenę nabycia warrantu i nie pobiera się od niego żadnych zabezpieczeń. Warranty dobrze komponują się w mechanizmy rozliczeniowe przewidziane dla akcji.
Nabywca warrantu może:
- odsprzedać warrant na rynku,
- ażądać wykonania warrantu typu amerykańskiego (w dowolnym dniu obrotu) lub atlantyckiego (tylko w ściśle określonych terminach), o ile w dniu zgłoszenia żądania została wyznaczona cena aktywu bazowego,
- utrzymać warrant do daty wygaśnięcia i:
? ? uzyskać świadczenie w trybie automatycznej wypłaty ? w przypadku warrantów rozliczanych pieniężnie,
? ? przedstawić warrant do wykonania ? w przypadku warrantów z dostawą instrumentu bazowego lub warrantów subskrypcyjnych,
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? odstąpić od żądania realizacji zobowiązania przez wystawcę (w przypadku warrantów rozliczanych pieniężnie odstąpić od wypłaty zobowiązania, mimo iż w dacie wygaśnięcia świadczenie przysługuje ? np. gdy posiadacz uzna, że opłaty manipulacyjne lub podatki czynią uzyskanie świadczenia nieopłacalnym).